Τα περισσότερα φυλλοβόλα φυτά μπορούν να φυτευτούν τον χειμώνα χωρίς να είναι απαραίτητο να έχουν χώμα στις ρίζες τους. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε καρποφόρα- οπωροφόρα δένδρα, σε κλήματα αμπέλου, σε τριανταφυλλιές αλλά και σε διάφορα καλλωπιστικά δένδρα όπως μουριά κλπ.


DSC_2056.jpg

O σημαντικότερος λόγος που συμβαίνει αυτό είναι για να μειωθεί το κόστος απόκτησης τους από τον εκάστοτε υποψήφιο αγοραστή. Χαμηλότερη τιμή εξαιτίας λιγότερων μεταφορικών, έλλειψη γλάστρας, έλλειψη υποστρώματος κλπ.  Αυτό γίνεται επειδή τα φυλλοβόλα φυτά πέφτουν σε λήθαργο τον χειμώνα, όποτε είναι δυνατό να ξεριζωθούν από μια θέση και να μεταφερθούν σε μια άλλη, χωρίς να υπάρξει κάποιο σοβαρό πρόβλημα.Το μεγαλύτερο μειονέκτημα αυτής της διαδικασίας είναι ότι δεν γίνεται όποια εποχή θέλουμε παρά μόνο τον χειμώνα.

Όσον αφορά το φυτό που θα φυτέψουμε δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία. Καλό θα είναι να τοποθετηθούν οι ρίζες του σε νερό μερικές ώρες πριν την φύτευση ώστε να ανακτήσει, πιθανά, χαμένη υγρασία.  Έπειτα και πριν την φύτευση κλαδεύουμε το φυτό και ταυτόχρονα αφαιρούμε τουλάχιστον το 1/3 του ριζικού του συστήματος, κυρίως σπασμένες και κατεστραμμένες ρίζες. Καλό θα είναι να ζητάτε από τον γεωπόνο σας, να σας υποδεικνύει το κλάδεμα του φυτού, διότι αυτό εξαρτάται τόσο από το είδος του φυτού, όσο και από τον επιθυμητό τρόπο καλλιέργειας του. 

DSC_2053.jpg

Όσον αφορά την προετοιμασία του εδάφους, αυτή έγκειται  στο άνοιγμα ενός ευρύχωρου λάκκου ο οποίος θα υποδεχτεί το νέο μας φυτό. Καλό είναι αυτός να είναι μεγαλύτερου μεγέθους από αυτό το οποίο υπολογίζουμε να απαιτηθεί και να παραχώνεται κατά την φύτευση διότι κατά αυτό το τρόπο δημιουργούμε ένα εύκολα διαπερατό υπέδαφος για τις νέες ρίζες. Ταυτόχρονα ο εμπλουτισμός του χώματος που θα φυτέψουμε με κοπριά καθώς και με λίπασμα στην σωστή αναλογία, κρίνεται απαραίτητος, ώστε να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στο βάθος φύτευσης το οποίο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεπερνάει το βάθος το οποίο προϋπήρχε η ρίζα. Στις φυτεύσεις γυμνόριζων φυτών δεν χρησιμοποιούμε βιοδιεγέρτες ρίζας την στιγμή της μεταφύτευσης αλλά σε δεύτερο χρόνο, όταν το φυτό ξεκινήσει να αναπτύσσει νέα βλάστηση.

Αμέσως μετά την φύτευση και αφού έχουμε διαμορφώσει ένα μικρό λάκκο συγκράτησης νερού, ποτίζουμε πολύ καλά, έτσι ώστε το χώμα να αγκαλιάσει το υπάρχον ριζικό σύστημα χωρίς να αφήνει κενά αέρος τα οποία δεν θα επιτρέψουν την ανάπτυξη νέων ριζών. Στην πορεία  προσπαθούμε να διατηρούμε μια σχετική υγρασία για να καλύψουμε τις ανάγκες του εκάστοτε φυτού.